Belki chłodzące możemy podzielić na pasywne - bez nawiewu powietrza i aktywne - z nawiewem świeżego powietrza do pomieszczenia.
Przeciętne jednostkowe zyski ciepła w pomieszczeniach biurowych wynoszą około 70-150 W/m2, dlatego większe zastosowanie znalazły belki aktywne, zapewniające większe moce chłodnicze.
W przypadku belek z nawiewem powietrza, mamy do czynienia ze zjawiskiem indukcji, dzięki któremu pod samą belką powstaje podciśnienie i dodatkowe zasysanie powietrza z pomieszczenia, do wnętrza belki, gdzie jest dodatkowo schładzane. Dzięki temu zjawisku, wydajność belki jest kilkakrotnie zwiększona. Powietrze jest schładzane podczas przepływu przez baterie lamelową, składającą się z aluminiowych kołnierzy z miedzianymi kanałami, którymi przepływa woda. Ciepło z pomieszczenia wchłaniane jest więc przez lamele aluminiowe i przekazywane dalej przez rurki miedziane w obiegu wodnym do chłodziarki.
Mimo małych wymiarów zewnętrznych panelu, konstrukcja umożliwia wysoką efektywność chłodzenia. Dysze wydmuchujące powietrze wentylacyjne są tak skonstruowane, aby wykorzystywać zjawisko Coandy, tzn. przyleganie strugi powietrza do powierzchni, wzdłuż której jest nawiewane, w tym wypadku szczelina nawiewna oraz dysze belki są tak ukształtowane, żeby powietrze nawiewane przylegało do sufitu. Dzięki temu chłodne powietrze jest rozprowadzone na dość dużą powierzchnie i unikamy zjawiska opadania znacznie zimniejszego powietrza w jednej strudze, którą przebywający w pomieszczeniu ludzie, mogliby odebrać jako przeciąg.
Czynnikiem chłodzącym dla belek jest woda lodowa o parametrach 14oC/17oC lub 15oC/18oC. Obniżenie temperatury w pomieszczeniu wymaga absorpcji ciepła i odprowadzenia go przy użyciu zimnej wody.
Najważniejsze zalety belek chłodzących: